U bent hier

Hullen

 
Een hels kabaal
Een zeer merkwaardig gebruik van de Jonkheid dat in Banholt tot op heden nog steeds wordt gedaan, is het zogenaamde hüllen. Hüllen, ook wel ketelmuziek maken, wordt in Banholt gedaan als een weduwnaar of weduwe opnieuw in het huwelijk treedt. 
Dit gebruik vond al plaats voor de Middeleeuwen. In de Middeleeuwen zag het hüllen er als volgt uit. De deelnemers die aan dit hüllen meededen waren vermomd en maakten een hels kabaal. Aan de ene kant door middel van een hoop geschreeuw, gegil, gefluit en het zingen van spotliederen en obscene gezangen, aan de andere kant door het produceren van geluiden met allerlei voorwerpen, zoals ketels, bellen, hoorns, muziekinstrumenten, enz. Er werd ondertussen onderhandeld over een afkoopsom. 
Het hüllen is in de loop der jaren uiteraard veranderd, doch de basiselementen zijn gebleven: er wordt kabaal gemaakt totdat de afkoopsom, meestal één of meerdere vaten bier, betaald is.
 
Een traditie houdt stand
Nu volgt een andere korte beschrijving van het hüllen, zoals het in Banholt en Terhorst de afgelopen decennia plaatsvond. Als er sprake is van een vaste verkering van een weduwe of weduwnaar, dan wordt er door de Jonkheid uitgekeken naar de dag waarop het aanstaande bruidspaar in de kerk vanaf het altaar de eerste roep krijgt. Dit is normaliter drie weken vóór het huwelijk. Volgens de Katholieke Kerk moet immers iedereen, die voornemens is een kerkelijk huwelijk aan te gaan, drie keer geroepen worden tijdens een kerkelijke dienst. Het huwelijk wordt dan aan eenieder kenbaar gemaakt. Iedereen die op de hoogte is van enig kerkelijk huwelijksbeletsel, is dan verplicht dit aan de pastoor of bisschop door te geven om te voorkomen dat een huwelijk onwettig of ongeoorloofd wordt gesloten. Het bestuur van de Jonkheid start na de eerste roep met de organisatie voor het hüllen. Tegenwoordig wordt er soms alleen nog een burgerlijk huwelijk gesloten. Dit belet de Jonkheid echter niet om toch te hüllen. Men start ook dan zo’n drie weken vóór het huwelijk. Alle leden worden gevraagd mee te doen en op een bepaald tijdstip verzamelen zij zich samen met het bestuur bij het huis van de weduwe of weduwnaar. Eerst wordt echter door het bestuur onderhandeld over de afkoopsom. Als de trouwlustige meteen akkoord gaat, wordt er niet gehüld. Meestal echter gaat de trouwlustige niet akkoord en kan begonnen worden met het hüllen. Met ketels, ijzeren vaten, deksels, melkbussen, ijzeren velgen en allerlei ander materiaal, dat voor een hels kabaal kan zorgen, wordt er lawaai gemaakt. Het spreekt natuurlijk voor zich, dat hoe langer de afkoopsom geweigerd wordt, het hüllen steeds heviger wordt. Als de klok 22.00 uur slaat wordt er gestopt met ‘hüllen’ en gaat men de volgende avond verder. Dit duurt zolang totdat akkoord gegaan wordt met de afkoopsom. Krijgt de Jonkheid echter het vat of de vaten bieren, dan wordt deze afkoopsom, ’t hülbeer, ter plaatse door de Jonkheidleden opgedronken. Soms wordt het hülbeer ook bewaard, en wordt er naderhand een feestavond gehouden in een café in het dorp.